William Shakespeare

Miarka za miarkę

Measure for Measure

Przekład
Maciej Słomczyński

Marzenie o dobrej władzy to temat stary jak ludzka społeczność. Wiara w istnienie idealnego władcy, który wprowadzi powszechną sprawiedliwość, a ludzkość uczyni szczęśliwą, zdaje się nie opuszczać człowieka. Zapisana w strukturze przedstawienia „gra” z publicznością wyzwala chęć postawienia pytania - w co dzisiaj „grają” ludzie poszukujący coraz doskonalszych społecznych systemów. Utwór elżbietańskiego poety prowokuje rozmowę o istocie władzy.

Nagrody

Tytuł Najlepszego Spektaklu XIII Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi
Tytuł Najlepszej Aktorki XIII Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi oraz XVII Międzynarodowego Festiwalu Kontakt w Toruniu dla Dominiki Ostałowskiej za rolę Isabelli
Honorowa Nagroda im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego dla Anny Augustynowicz za wybitne osiągnięcia reżyserskie, w tym za reżyserię Miarki za miarkę
Złoty Yorick 2007 przyznany przez jury Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku za najlepszą szekspirowską adaptację sezonu.

Reżyseria
Anna Augustynowicz

Dekoracje
Marek Braun

Kostiumy
Wanda Kowalska

Muzyka
Jacek Wierzchowski

Światło
Krzysztof Sendke

Asystent reżysera
Sławomir Pacek

Inspicjent
Julia Ossowska-Saar

Sufler
Julia Ossowska-Saar

Obsada

VINCENTIO – Mariusz Benoit (gościnnie)
ANGELO – Krzysztof Stroiński
ESCALUS – Sławomir Pacek
CLAUDIO – Rafał Królikowski (gościnnie)
LUCIO – Adam Woronowicz (gościnnie)
DWAJ SZLACHCICE USPOSOBIENI PODOBNIE JAK LUCIO – Wojciech Błach (gościnnie), Jacek Braciak (gościnnie)
NADZORCA WIĘZIENNY – Michał Sitarski
BRAT TOMASZ lub BRAT PIOTR – Adam Woronowicz
ŁOKIEĆ – Jacek Braciak (gościnnie)
SZUMOWINA – Krzysztof Szczerbiński
POMPEIUSZ – Wojciech Błach (gościnnie)
BARNARDINE – Adam Woronowicz (gościnnie)
OBSKURSYN – Jacek Braciak (gościnnie)
ISABELLA – Dominika Ostałowska
MARIANA – Anna Moskal
JULIA – Anna Moskal
FRANCISCA – Anna Moskal
PANI PRZESADNA – Krzysztof Szczerbiński

Premiera 10 grudnia 2006

Scena 200

Czas trwania
160 minut (bez przerwy)

Poszukiwacze politycznych afer, sensacji i tematów na wyłączność powinni domagać się nieograniczonego wstępu na próby spektakli Anny Augustynowicz. Odkryją tam z pewnością sprawy, które na wiele miesięcy opanują opinię publiczną. Reżyserka albo dysponuje potężną siecią służb specjalnych i systemów prognostycznych, albo ma nieszczęście być naszą narodową Kasandrą. Wszystko, co pojawia się u niej na prawach teoretycznej zabawy czy symbolu, zaraz potem staje się twardym realizmem.
Joanna Derkaczew „Gazeta Wyborcza” nr 294, 18 grudnia 2006