Jerzy Schejbal

Znany i ceniony aktor teatralny i filmowy. Zaczynał swoją karierę w Teatrze Ludowym w Krakowie, gdzie występował m.in. w spektaklach Ireny Babel oraz Bogdana Hussakowskiego. W roku 1970 przeniósł się do lubelskiego Teatru im. Juliusza Osterwy, grał tam m.in. w przedstawieniach Kazimierza Brauna. Od roku 1972 był etatowym aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu, gdzie zadebiutował rolą Anuczkina w Ożenku Bogdana Hussakowskiego. Najczęściej grywał tam jednak w spektaklach Romana Kordzińskiego (Dobry człowiek z Seczuanu, Wariatka z Chaillot, Popiół i diament, Makbet). W roku 1976 przeniósł się do Teatru Współczesnego we Wrocławiu, gdzie debiutował rolą Obiboka w Odejściu głodomora Różewicza (reż. Helmut Kajzar). Występował tam także w spektaklach Kazimierza Brauna (Baron Firulet w Operetce) oraz Bogusława Kierca (Merkucjo w Romeo i Julii). Do Teatru Polskiego we Wrocławiu, z którym związał się na długie lata, trafił w roku 1980. Zadebiutował wówczas w spektaklu Jerzego Grzegorzewskiego Ameryka wg Franza Kafki. Od tego czasu zagrał tam wiele ważnych ról w przedstawieniach Eugeniusza Korina (Witold w Trans-Atlantyku), Jana Buchwalda (Wicehrabia de Valmont w Niebezpiecznych związkach – Nagroda Aktorska na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych 1989), Macieja Wojtyszki (Norman w Garderobianym – Indywidualna Nagroda Towarzystwa Miłośników Teatru 1991, spektakl przeniesiony także do Teatru TV), Krzysztofa Zaleskiego (Książe Himalaj w Operetce), Jerzego Jarockiego (Cesarz w Kasi z Heilbronnu – spektakl przeniesiony do Teatru TV), Marka Fiedora (Borys Trigorin w Mewie), Andrzeja Wajdy (Jouvet w Improwizacji paryskiej – spektakl przeniesiony do Teatru TV), Walerego Fokina (Kruticki w Naszym człowieku), Zbigniewa Brzozy (Ojciec w Przemianie), Agnieszki Glińskiej (Iwan Pawłowicz Pietrow w Czwartej siostrze), Mikołaja Grabowskiego (Stańczyk w Weselu), Remigiusza Brzyka (Dziekan w Mary Stuart – nagroda za najlepszy epizod w roku 2004, spektakl przeniesiony do Teatru TV), a także Rudolfa Zioły (Egeusz w Śnie nocy letniej).

Równolegle występował w Teatrze Telewizji, gdzie zadebiutował jeszcze w roku 1968 rolą Adolfa w spektaklu Kazimierza Brauna Eugenia Grandet wg Balzaka. Wystąpił także w wielu przedstawieniach przeniesionych z Teatru Polskiego, a także w Powieści teatralnej wg Bułhakowa oraz Odwiedzinach o zmroku Rittnera (oba spektakle w reżyserii M. Wojtyszki), Kosmosie Gombrowicza (reż. E. Korin), Roberto Zucco Koltesa (reż. M. Dejczer), Zatrutym piórze Harwooda (reż. J. Gruza), a także w spektaklach Feliksa Falka (Powtórka), Jerzego Grzegorzewskiego (Król umiera czyli ceremonie) oraz wielu innych.

W filmie grał między innymi u Aleksandra Ścibora-Rylskiego (Sąsiedzi), Macieja Dejczera (300 mil do nieba), Janusza Morgensterna (Żółty szalik) czy Filipa Bajona (Fundacja). Jako reżyser zadebiutował jeszcze w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie sztuką Dzień dobry, Mario Aleksandra Bednarza. Reżyserował także Miłość i gniew Osborne’a, Ciężkie czasy Bałuckiego, Garderobianego Harwooda, a także Czwartą siostrę Głowackiego.

Od wielu lat jest pedagogiem wrocławskiej PWST. Jest także laureatem Brązowej (1986) oraz Złotej Iglicy (1993). W roku 2002 odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi, a w cztery lata później Srebrnym Medalem Gloria Artis. Na stołecznych deskach zadebiutował rolą Hrabiego Gloucestera w Królu Learze (reż. Andriej Konczałowski) w Teatrze na Woli, gdzie zagrał także w spektaklu Ostatni Żyd w Europie (reż. Olga Chajdas).

W Teatrze Powszechnym zadebiutował w podwójnej roli: Dyrektora Sonnensticha oraz Doktora Brausepulvera w Przebudzeniu wiosny Franka Wedekina.

W zespole Teatru Powszechnego od listopada 2008 roku.

Ważniejsze role teatralne w Teatrze Powszechnym

Dyrektor Sonnenstich, Doktor Brausepulver;
Przebudzenie wiosny
Franka Wedekinda
prem. 24 października 2008

Dale Harding;
Lot nad kukułczym gniazdem
Dale'a Wassermana
prem. 6 lutego 2009